Posted by: Je L | กันยายน 2, 2008

ภาษาที่ใช้ในการเขียน

 ภาษาที่ใช้ในการเขียน
       ภาษาไทยมีลักษณะการใช้แตกต่างกัน ซึ่งมีองค์ประกอบหลายประการเช่น ฐานะทางเศรษฐกิจ ฐานะทางสังคม
ชาติวุฒิ วัยวุฒิ หรือประสบการณ์ แต่โดยทั่วไปได้จำแนกภาษาไทย เป็น 3 ระดับคือ ภาษาปากภาษากึ่งแบบแผน
และภาษาแบบแผน ภาษาไทยทั้ง 3 ระดับนี้เป็นทั้งภาษาพูดและภาษาเขียน ในที่นี้จะกล่าวเฉพาะภาษาที่ใช้สำหรับ
เขียน ดังนี้
     ภาษาปาก ส่วนใหญ่เป็นภาษาพูดมากกว่าเขียน เช่น ภาษาท้องถิ่น ภาษาแสลง เมื่อกล่าวถึงภาษาปากที่ใช้เขียน
จึงหมายถึง การเขียนที่ใช้สำนวนพูดกับบุคคลที่คุ้นเคย เช่น
      –  บทล้อ คือบทเขียนที่พูดยั่วเย้าเล่นเฉพาะเป็นกลุ่มที่สนิทกัน
      –  นิทาน เรื่องสั้น บทละคร ข้อเขียนในนวนิยาย
      – บันทึกส่วนตัว
      – จดหมายส่วนตัว ถึงเพื่อนที่สนิท
      – เขียนรายงานข่าว สังคม กีฬา ธุรกิจ และบันเทิง
      ภาษากึ่งแบบแผน  เป็นทั้งภาษาพูดและภาษาเขียนในการเขียนที่ใช้ภาษากึ่งแบบแผน หมายถึง การใช้ภาษาเขียนสำหรับบุคคลที่ไม่คุ้นเคยกันมาก่อนและเป็นพิธีรีตองภาษากึ่งแบบแผนที่ใช้กันโดยทั่วไปมีดังนี้
       – บทความต่างๆ ข่าวทั่วไป ในสื่อมวลชน
       – จดหมายธุรการ เป็นจดหมายส่วนตัวที่ไม่คุ้นเคย
       ประกาศ เช่น ประกาศของห้างร้าน องค์การ ฯลฯ
       – ข้อเขียนในวารสาร นิตยสาร
       – นวนิยาย เรื่องสั้น
       – บทละคร บทวิจารณ์
     ภาษาแบบแผน  เป็นภาษาที่มีความมุ่งหมาย สำหรับเขียนเฉพาะเรื่อง เช่น เรียงความ จดหมายราชการ เป็นต้นภาษาแบบแผนจึงเป็นภาษาที่ใช้เขียนมากกว่าพูด ถ้าจะพูดเป็นการเขียนสำหรับพูดอย่างมีพิธีรีตอง เช่น
สุนทรพจน์ โอวาท เป็นต้น อาจแบ่งเป็น 2 แบบดังนี้ เขียนเพื่อพูด เช่น
          –  โอวาท ปาฐกถา สุนทรพจน์
          –  คำปราศรัย ของบุคคลสำคัญในโอกาสต่างๆ
          –  คำกล่าวที่เป็นพิธีการ เช่น ข้อเขียน กล่าวเปิด ปิดการประชุม ฯลฯ เป็นต้น
          –  เอกสารประกอบการเขียน เช่น บทความที่นำมาอ้างอิง เขียนเพื่อใช้อ่าน ดังนี้
          • บทความ
          • วรรณกรรมประเภทสารคดี
          • บทวิจารณ์
          • คำนำหนังสือ
          • แบบเรียน
          • หนังสือตำรา
          • ข้อเขียนเกี่ยวกับวิชาการสาขาต่างๆ
          • การรายงานทางราชการ
          • ประกาศแจ้งความทางราชการ
          • จดหมายราชการ
          • หนังสืออ้างอิง เช่น พจนานุกรม สารานุกรม เป็นต้น
ความรู้เกี่ยวกับระดับของภาษานี้มีความสำคัญต่อการเขียนมากเพราะจะเป็นแนวทางให้ผู้เขียนเลือกใช้ระดับ
     ภาษาอย่างเหมาะสมกับบุคคล จุดมุ่งหมาย สถานที่ เวลา สถานการณ์ และสิ่งแวดล้อม การเลือกใช้ระดับภาษาอย่างเหมาะสมจะทำให้เกิดประสิทธิภาพต่อการสื่อสารทั้งด้านการพูดและการเขียน

 

 


ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

หมวดหมู่

%d bloggers like this: