Posted by: Je L | กรกฎาคม 19, 2008

การพูดในโอกาสต่างๆ

การพูดในโอกาสต่างๆ

.การพูดแนะนำตนเอง

            การพูดแนะนำตนเป็นการพูดที่แทรกอยู่กับการพูดลักษณะต่าง ๆ เป็นพื้นฐานเบื้องต้นที่จะทำให้ผู้ฟังมีความรู้เกี่ยวกับผู้พูด การแนะนำตนจะให้รายละเอียดแตกต่างกันไปตามลักษณะการพูดแต่ละประเภทซึ่งสามารถสรุป ได้ดังนี้

            .๑ การพูดแนะนำตนในกลุ่มของนักเรียน เป็นการพูดที่มีจุดประสงค์เพื่อทำความรู้จักกันในหมู่เพื่อน หรือแนะนำตัวในขณะทำกิจกรรม ควรระบุรายละเอียดสำคัญ คือ

                        . ชื่อและนามสกุล

                        . รายละเอียดเกี่ยวกับการศึกษา

                        . ที่อยู่ปัจจุบัน และภูมิลำเนาเดิม

                        . ความสามารถพิเศษ

                        . กิจกรรมที่สนใจ และต้องการมีส่วนร่วมปฏิบัติกิจกรรม

            .๒ การพูดแนะนำตนเพื่อเข้าปฏิบัติงาน หรือรายงานตัวต่อผู้บังคับบัญชา ควรระบุถึงประเด็นสำคัญ คือ

                        . ชื่อและนามสกุล

                        . รายละเอียดเกี่ยวกับการศึกษา

                        . ตำแหน่งหน้าที่ที่จะเข้ามาปฏิบัติ

                        . ระยะทางที่จะเริ่มปฏิบัติหน้าที่

.๓ การแนะนำบุคคลอื่นในงานสังคมหรือในที่ประชุม โดยให้รายละเอียด ดังนี้

                        . ชื่อและนามสกุลของผู้ที่เราแนะนำ

                        . ความสามารถของผู้ที่เราแนะนำ

                          . ไม่ควรแนะนำอย่างยืดยาว และไม่นำเรื่องส่วนตัวที่จะทำให้ผู้อื่นอับอาย หรือตะขิดตะขวงใจมาพูด

                        .การแนะนำบุคคลให้ผู้อื่นรู้จักต้องใช้คำพูดเพื่อสร้างไมตรีที่ดีระหว่างบุคคลทั้งสองฝ่าย

.การพูดสนทนาทางโทรศัพท์

            การพูดโทรศัพท์เป็นความนิยมอย่างยิ่งในการสื่อสารเพื่อสื่อสารเรื่องส่วนตัวหรือหน้าที่การงาน เพื่อให้สามารถสื่อสารได้อย่างรวดเร็ว และตรงจุดประสงค์ การสื่อสารที่ดีมีหลักสำคัญ ดังนี้

            . กรณีที่เป็นโทรศัพท์ติดต่อไป ควรตรวจสอบหมายเลขให้ถูกต้องเสียก่อนแล้วจึงระบุชื่อบุคคลที่ต้องการพูดด้วยให้ชัดเจน หากต้องขอให้ผู้รับสารไปตามผู้ที่เราต้องการพูดด้วยนั้นต้องขอบคุณผู้รับสารทันที ในกรณีที่ต้องการฝากที่อยู่ให้ผู้ที่ไม่อยู้ทราบให้บอกข้อความที่ชัดเจนและสั้นที่สุด

            . กรณีที่เป็นผู้รับโทรศัพท์ ควรกล่าวรับด้วยคำว่า สวัสดี แล้วแจ้งหมายเลขโทรศัพท์ให้ทราบ พร้อมทั้งถามว่าต้องการติดต่อกับใคร ถ้าผู้ติดต่อมาต้องการพูดกับผู้อื่น ควรรีบติดต่อให้ทันที หากผู้ที่ต้องการจะพูดด้วยไม่อยู่ และผู้ติดต่อมาต้องการฝากข้อความไว้ควรจดบันทึกไว้ให้ชัดเจน สอบถามชื่อของผู้ติดต่อพร้อมทั้งหมายเลขโทรศัพท์ เพื่อให้สามารถติดต่อกลับไปได้ภายหลัง

            . การพูดโทรศัพท์ควรใช้เวลาจำกัด พูดคุยเฉพาะเรื่องที่จำเป็น และควรใช้น้ำเสียงปกติ       ชัดเจน แสดงความสุภาพ และมนุษยสัมพันธ์ที่ดี

            . ใช้ถ้อยคำที่เหมาะสม เลือกคำพูดที่จำเป็นมาใช้ เช่น ขออภัย ขอโทษ ขอบคุณและสวัสดี แทน    ฮัลโหล เป็นต้น

            . สิ่งที่ไม่ควรปฏิบัติในการพูดโทรศัพท์ ได้แก่

                        . ไม่วางหูโทรศัพท์ก่อนจบการพูดและไม่ควรปล่อยให้ผู้โทรศัพท์มาต้องคอยนาน

                        . ไม่อมหรือขบเคี้ยวสิ่งใดขณะโทรศัพท์ และไม่ควรพูดจาล้อเลียน เยาะเย้ยผู้ที่ติดต่อมา รวมทั้งไม่พูดจาหยาบคาย หรือใช้คำกระด้าง

                        . ไม่ปล่อยให้โทรศัพท์ส่งสัญญาณเรียกนานเกินไป ควรรีบรับโทรศัพท์ทันที

 

 

 

. การพูดเล่าเรื่องหรือเล่าเหตุการณ์ต่าง ๆ

            การเล่าเรื่องหรือเล่าเหตุการณ์ เป็นศิลปะการพูดประเภทหนึ่ง ที่มีจุดมุ่งหมายเพื่อให้ผู้ฟังมีความรู้ความเข้าใจถึงเรื่องราวต่าง ๆ รวมทั้งเกิดความเพลิดเพลินในการฟัง การเล่าเรื่องอาจเป็นการเล่านิทาน นิยาย หรือเล่าประวัติความเป็นมาของสถานที่ต่าง ๆ รวมทั้งการเล่าเหตุการณ์ที่ผู้เล่าได้ประสบมา เป็นต้น การเล่าเรื่องหรือการเล่าเหตุการณ์ต่าง ๆ มีแนวทางการเล่าเรื่อง ดังนี้

            .๑ การเล่านิทาน

                        ควรเล่าเรื่องตามลำดับตั้งแต่ต้นจนจบเรื่องเพื่อมิให้ผู้ฟังสับสน ใช้ถ้อยคำง่ายเพื่อสื่อสารความคิดได้อย่างชัดเจน รวมทั้งใช้น้ำเสียง สีหน้า และท่าทางอย่างเป็นธรรมชาติสอดคล้องกับเรื่อง นอกจากนี้ยังควรสรุปเรื่องแสดงข้อคิดสติเตือนใจ

            .๒ การเล่าชีวประวัติของบุคคล

                        ควรเล่าถึงประเด็นที่น่ายกย่องและเป็นแบบอย่างของบุคคล เพื่อให้ผู้ฟังได้ข้อคิดนำไปเป็นแนวทางในการดำเนินชีวิตของตนได้ ผู้เล่าต้องเลือกเหตุการณ์บางตอนในชีวิตของบุคคลมาเล่าเป็นตัวอย่าง เพ่อเป็นการเสนอรายละเอียดที่มีคุณประโยชน์และยกย่องบุคคลที่เล่าถึงพร้อมทั้งสรุปข้อคิดและแนวทางที่ควรปฏิบัติตาม

            .๓ การเล่าประวัติสถานที่สำคัญ

                        ควรเล่าเรื่องเฉพาะเรื่องที่น่ารู้เกี่ยวกับประวัติความเป็นมาของสถานที่นั้น รวมทั้งกล่าวถึงภูมิประเทศ สภาพแวดล้อม รวมทั้งจุดเด่นของสถานที่ดังกล่าว

            .๔ เล่าเหตุการณ์

                        การเล่าเหตุการณ์ควรเลือกเล่าเหตุการณ์สำคัญที่ผู้เล่าประทับใจ อาจเป็นเหตุการณ์ที่เกี่ยวกับเรื่องการเมือง สังคม หรือประวัติศาสตร์ ผู้เล่าต้องศึกษาเร่องราวอย่างละเอียดเล่าเรื่องอย่างต่อเนื่อง โดยกล่าวถึงสาเหตุที่นำเหตุการณ์นั้นมาเล่า บอกถึงสถานที่และบุคคลที่เกี่ยวข้องหรือมีบทบาทสำคัญต่อเหตุการณ์ที่เกิดขึ้น การเล่าควรใช้น้ำเสียงที่ชวนฟังพร้อมทั้งใช้ท่าทางประกอบให้เหมาะสม

 

. การใช้ภาษาตามหลักการพูด โดยใช้พูดอย่างถูกต้องชัดเจนและน่าฟัง

            การพูดให้สัมฤทธิผลนั้น ผู้พูดควรคำนึงถึงการใช้ภาษาในการพูดให้เหมาะสมกับระดับภาษา เหมาะสมกับโอกาสและกาลเทศะ เพื่อให้สามารถส่งสารและรับสารได้ตรงตามความมุ่งหมาย การใช้ภาษาให้เกิดผลดีมีแนวทางสำคัญที่เป็นหลักปฏิบัติ ดังนี้

           

.๑ การใช้ภาษาในการแนะนำตน

                        การกล่าวแนะนำตนต่อบุคคลทั้งที่เป็นทางการหรือไม่เป็นทางการ ผู้แนะนำตนควรกล่าวคำทักทายตามธรรมเนียมนิยม เช่น สวัสดีครับ สวัสดีค่ะ เป็นต้น รวมทั้งไม่ทักทายล่วงล้ำเรื่องส่วนตัวของผู้อื่น ผู้พูดต้องรู้จักใช้ภาษาไทยให้ถูกต้อง ชัดเจน สุภาพ และเหมาะสม เพื่อบอกรายละเอียดเกี่ยวกับ ชื่อ นามสกุล สถานศึกษาหรือสถาบันที่สังกัด ความถนัด ความสนใจ งานอดิเรก หรืองานที่ได้รับมอบหมายให้ทำ

            .๒ การใช้ภาษาในการสนทนาทางโทรศัพท์

                        ผู้สนทนาต้องรู้จักใช้ภาษาให้เหมาะสม สุภาพ มีคำขานรับตามสมควร เมื่อจบการสนทนาก็กล่าวคำอำลากันอย่างเหมาะสม นอกจากนั้นควรเลือกใช้ถ้อยคำที่สื่อความหมายได้ชัดเจน กะทัดรัด เพื่อประหยัดเวลาการพูด รู้จักสำรวมถ้อยคำโดยเลือกประเด็นที่กล่าวเพื่อสร้างสัมพันธภาพที่ดีหลีกเลื่ยงการกล่าวโต้แย้งกัน ในขณะเดียวกันหากเป็นการสนทนาที่ไม่เป็นทางการผู้สนทนาอาจใช้ถ้อยคำแสดงอารมณ์ขันบ้าง เพื่อทำให้บรรยากาศการสนทนาแจ่มใสเพื่อดำเนินการสนทนาไปได้ด้วยดี

            .๓ การใช้ภาษาในการเล่าเรื่องและเล่าเหตุการณ์

            ผู้เล่าเรื่องควรใช้ภาษาง่าย ๆ กะทัดรัด แต่ความหมายชัดเจน โดยเล่าเรื่องตามลำดับไม่สับสน รวมทั้งใช้น้ำเสียงให้ชัดเจน ปรับเปลี่ยนระดับเสียงสูงต่ำอย่างเหมาะสมกับเรื่องที่เล่าทั้งที่เป็นเรื่องในแนวบันเทิงคดีและสารคดี สำหรับการเล่าถึงเหตุการณ์ต่าง ๆ ก็มีลักษณะของการใช้ภาษาในแนวทางเดียวกัน คือ ใช้ถ้อยคำสำนวนง่าย ๆ ผู้ฟังจะได้เข้าใจเรื่องราวได้ทันที รวมทั้งใช้น้ำเสียงให้เหมาะสมกับเหตุการณ์ที่เล่าเพื่อช่วยให้ผู้ฟังสนใจฟังมากยิ่งขึ้น การจบการเล่าเรื่องหรือเล่าเหตุการณ์ต่าง ๆ ผู้เล่าเรื่องอาจสรุปข้อคิดเห็นโดนนำสุภาษิตสำนวน หรือยกคำประพันธ์มาประกอบให้น่าฟังยิ่งขึ้น

. มารยาทในการพูด

            การพูดที่ดีไม่ว่าจะเป็นการพูดในโอกาสใด หรือประเภทใด ผู้พูดต้องคำนึงถึงมารยาทในการพูด ซึ่งจะมีส่วนส่งเสริมให้ผู้พูดได้รับการชื่นชมจามผู้ฟัง ซึ่งจะช่วยให้ประสบผลสำเร็จในการพูด มารยาทที่สำคัญของการพูดสรุป ได้ดังนี้

                        . พูดด้วยวาจาสุภาพ แสดงหน้าตาที่ยิ้มแย้มแจ่มใส

                        . ไม่พูดอวดตนข่มผู้อื่น และยอมรับฟังความคิดของผู้อื่นเป็นสำคัญ

                        . ไม่กล่าววาจาเสียดแทง ก้าวร้าวหรือพูดขัดคอบุคคลอื่น ควรใช้วิธีที่สุภาพเมื่อต้องการแสดงความคิดเห็น

                        .รักษาอารมณ์ในขณะพูดให้เป็นปกติ                       

. ไม่นำเรื่องส่วนตัวของผู้อื่นมาพูด

                        . หากนำคำกล่าวของบุคคลอื่นมากล่าว ต้องระบุนามหรือแหล่งที่มาเป็นการให้เกียรติบุคคลที่กล่าวถึง

. หากพูดในขณะที่ผู้อื่นยังพูดไม่จบ ควรกล่าวคำขอโทษ

                        . ไม่พูดคุยกันข้ามศีรษะผู้อื่น

 

ตัวอย่างการพูดเชิญชวน

ความเหงาของแม่

            ทุกคนเกิดมาคงเคยผ่านความเหงากันมาแล้ว  ว่ามีพิษสงอย่างไร  ท่านทราบหรือเปล่าว่าใครเป็นบุคคลที่มีความเหงามากที่สุด

            ท่านไม่ต้องคิดให้ไกลเกินไป  ลองคิดถึงบุคคลที่ท่านใกล้ชิดซึ่งเรามักจะมองข้ามไป  ท่านเป็นผู้มีพระคุณสูงสุดในชีวิตของเรานั่นเอง คนนั้นคือ  พ่อ  แม่  บังเกิดเกล้าของเราเอง  ท่านคิดไหมว่า  ขณะที่เรากำลังนั่งอยู่ที่นี่  แม่อาจจะคิดถึงเรา  แล้วเราล่ะ  ได้ปฏิบัติตนให้สมกับที่พ่อ  แม่รัก  ห่วงใยและคิดถึงเราอยู่ตลอดเวลาหรือเปล่า  ดิฉันทราบว่าเราทุกคนต่างมีภาระหน้าที่  และบางท่านอาจประสบกับปัญหาชีวิตมากมาย  แต่ไม่ว่าเราจะมีภาระหนักมากเพียงใด  เรายังไม่ลืมกินข้าว  เพราะเราหิว  และเรายังต้องหาเวลาสนองตอบความหิวของร่างกายเราด้วยอาหาร  แต่เวลาสำหรับระลึกถึงแม่และปฏิบัตอตนตามหน้าที่ลูกที่ดีให้แก่ท่านเหมือนร่างกายหิวอาหารหรือไม่

            ขอให้พวกเราสละเวลาสักนิดเพื่อคิดถึงพ่อ  แม่  ถ้าท่านไม่ได้อยู่กับแม่โปรดหาเวลาไปเยี่ยมแม่บ้าง  แม่จะได้ไม่รู้สึกเหงาและว้าเหว่อีกต่อไป 

About these ads

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

หมวดหมู่

ติดตาม

Get every new post delivered to your Inbox.

%d bloggers like this: